Lamentatio I: Moeder

TEKST groter lettertype kleiner lettertype

vrijdag 28 augustus 2009 om 17:57 uur.    |    Terug naar Gedichten
Dit werk werd reeds 1579 maal bekeken.


                            Voor de laatste moeders van Doel

Moeder.

Moeder, hoe afgelost lig je daar,
als een pillendoosje geronnen bloed.

Gelaten zingt mijn wit gemis zijn zilte zang
over onze bleke polderaarde.

Jij bent niet langer woord, slechts nagelaten
klank, strak en steels onder kluiten open vragen.

Jij, mijn warme haard waarin ik woonde,
waaruit ik werd onthuisd. Ik ontwortel.

Moeder, mijn lijf neigt naar pijn. Mijn twijfel
loopt glansloos. Ik wankel op je blinkende
klinkers, die ik niet mag en nooit meer kan schrijven.

 


 




Vorige werk: Lamentatio II Vader Terug naar overzicht Trek de wind niet van de wieken. Doelse gedichten Volgende werk: Van op je dijk