Voor een vader. Een cyclus in drie bewegingen I-III

TEKST groter lettertype kleiner lettertype

dinsdag 10 september 2019 om 23:17 uur.    |    Terug naar Gedichten
Dit werk werd reeds 107 maal bekeken.


Voor een vader 

                                 

in drie bewegingen

 

No escucho mas la presencia de sus passos,

vigilando la herida de los versos escritos.

 

Ik beluister niet langer de aanwezigheid van  je

passen die de wonde van geschreven verzen bewaakt.

 

Maneras de estar solo

Eloy Sanchez - Rossilo

 

I

Preludio

 

Nu je blauw nog steeds in ogen blikt,

wimpers schroeit, mank ik

 

in ons rillende begin, eens in een leven begonnen,

in een lichtgat aan een maagdelijke hemel.

 

Het ukje dat ik werd, in vichyblauw geruit

op je arm, loslippig op de trap.

 

Waar ging het heen en al die zomers zonder leugen?

Waar zal het blijven?

 

II

Furioso

 

Onder elk nagelrandje van mijn vingers

zindert mijn bekommernis.

 

Het stamelt in de engte van mijn taal

een droeve doedel die mij geselt.

 

Die striemende strepen die ik teken

moet ik strelen, die ijzige leegte

nooit vergeten.

 

Dat afscheid, dat schots zo scheefgetrokken

woord zal ons als gezel herkennen.

 

Het laatste praatje dat dan slaat, spreekt

vanzelfsprekend wat ik slaak.

 

III

Temeroso

 

Altijd, altijd bijt het einde prematuur,

een schroeiend vuur

door klank niet langer aangetast.

 

Talloze wijzen van dit zwijgen vergiet ik

op je wankel beeld. Keer op keer

 

met mijn adem. Keer op keer blaas ik je aan.

Jij, mijn praatpaal tussen droom en bitterzoet.

 

Stapvoets moet ik verder, verankerd in een vijzel

van angst waarin ik moker, schuifel, waak.

 

Ja, ik waak. Ik blijf je schildwacht en zo onzeker

als een doorligwonde die mijn letters ondertoont,

 

als water door mijn vingers loopt,

aan mijn oever vreet en nog steeds niet weet

wanneer en hoe dicht het raam zal waaien.
 

 




 Terug naar overzicht  Volgende werk: L